ΖΑΚΥΝΘΟΣ

         
 

Ο Ζάκυνθος που ήταν γιος του βασιλιά Δαρδάνου της Τροίας, έδωσε το όνομα του στο νησί. Ο Όμηρος την ονομάζει "Υλήεσσα" δηλαδή δασωμένη, επειδή τα βουνά της ήταν κατάφυτα. Οι Ζακυνθινοί εκστράτευσαν στην Τροία υπό τον Οδυσσέα γιατί τότε το νησί υπάγονταν στο βασίλειο του. Τους αρχαίους χρόνους η Ζάκυνθος απέκτησε δύναμη και ίδρυσε αποικίες, όπως την Ζάκανθα στην Ισπανία. Υπέστη πολλές βαρβαρικές επιδρομές και τελικά περιήλθε στους Βενετούς στα μέσα του 15ου αιώνα μ.Χ. Στις αρχές του 19ου αιώνα το νησί κατέλαβαν οι Άγγλοι και το 1864 ενώθηκε με την Ελλάδα.

Η αρχιτεκτονική των Βενετών δεσπόζει όχι μόνον στην πρωτεύουσα του νησιού, αλλά και σχεδόν σε ολόκληρο το νησί. Τα ψηλά καμπαναριά με τις μυτερές πυραμοειδείς σκεπές τους και οι δρόμοι με τις συνεχείς καμάρες δεξιά και αριστερά δίνουν ένα αλλιώτικο χρώμα. Παράδοση το νησί έχει στις τέχνες. Οι Ζακυνθινές "καντάδες" είναι γνωστές σ' όλη την Ελλάδα.

Μπορούμε ν' αφήσουμε το σκάφος στο λιμάνι της Ζακύνθου και να πάμε οδικώς στα χωριά, μέσα στο νησί που είναι ωραιότατα. Ειδικά, αυτά που βρίσκονται στη δυτική πλευρά του νησιού, όπως η Έξω Χώρα, που έχει θέα στο Ιόνιο πέλαγος. Να φάμε κοκκινιστό κουνέλι (σπεσιαλιτέ του νησιού) και να πιούμε ντόπιο κρασί Βερντέα. Να μην ξεχάσουμε να γευτούμε λαδοτύρι και μαντολάτο.

Στην άμμο της ακτής του κόλπου Λαγανά βγαίνουν τον Ιούνιο οι χελώνες Caretta-Caretta και εναποθέτουν τα αυγά τους.  

 

 

 
 

 

περισσότερα...

 
 

Επιστροφή

 
 

 

 

 

Η Εταιρεία μας    Τα Σκάφη μας  •  Νησιά & Λιμάνια    Πως θα Έρθετε  • Ναυτικές Πληροφορίες Επικοινωνία

                Copyright © 2005 Spyridon Mikroulis